Tagopresion

Máis debate, máis análise de fondo

Algúns dos organismos económicos internacionais que apostan pola globalización, como o FMI, revisaron á alza o medre do PIB no Estado español pra este e máis o vindeiro ano. Con tal motivo, tanto o Governo central como a Xunta de Galiza botan peito, e reafírmanse nas súas políticas de axuste pra os de abaixo. En realidade, trátase dunha rectificación dunhas décimas, que depende máis do contexto internacional, que das dinámicas económicas internas. Tanto o Governo central como a Xunta, especialmente esta última, teñen pouca ou ningunha iniciativa, aplican as decisións que se toman en Bruxelas, que só cuestionan en casos moi específicos. Só mostran os dentes cando atinxen aos grandes grupos económicos privados, como a banca, a enerxía e as telecomunicacións, con fortes intereses no Estado español e no exterior, como por exemplo na América Latina. En fin, como o papel de socios menores de Alemaña e Francia élles funcional, ceden en determinadas áreas pra garantir noutras a expansión exterior con privilexios. Non é unha cuestión de soberanía.

Continue reading

O reto de unir e dar continuidade

Os dados reflicten que a recuperación do PIB a niveis anteriores á crise económica, non modificou a regresión nos salarios, o medre da desigualdade e da precariedade laboral, nen os recortes nos servizos e prestacións públicas. Asemade, a taxa de desemprego segue ser moi alta, malia a emigración e a caída da natalidade. Neste contexto, con tan pouco futuro, é lóxico que colla pulo a conflitividade nos convenios colectivos, as protestas en contra das diferenzas salariais entre homes e mulleres, así como a mobilización dos/as pensionistas esixindo, cando menos, un ingreso mínimo digno e un aumento proporcional ao IPC dos últimos anos.

Continue reading

Que é, e para que serve a unidade de clase?

Todas as enquisas reflicten que a maior inquedanza da xente está relacionada co traballo, ben sexa en referencia ás condicións laborais como ao desemprego. É lóxico, porque o traballo segue sendo un aspecto central na vida das persoas, malia os avances tecnolóxicos e o mundo virtual. E sendo certo que hoxe, con menos man de obra e horas traballadas, conséguese máis produción de bens que antes da crise, tamén é verdade que apareceron ou se ampliaron actividades que absorben moito emprego. Esta dualidade non se resolveu en favor da clase traballadora. Polo que, dunha banda mantense moi alta a reserva de man de obra (desemprego, inmigración), e pola outra, a maioría das persoas asalariadas realizan horas extras a esgalla polas que non se cotiza e moitas delas tampouco se pagan. Forma parte dunha economía en precario, e en boa medida en negro, que está en ascenso, que conta coa complicidade dun Governo que está ao servizo exclusivo das clases dominantes.

Continue reading

A análise estrutural-funcionalista fúrta a perspectiva de cambio

Unha grande parte das análises que se fan, especialmente nos medios, mais tamén dende os partidos e organizacións sociais, reproducen os métodos e obxectivos das clases hexemónicas. Reducen o enfoque ás contradicións concretas, e en moi raras oportunidades contextualizan o problema. Esta visión reducionista e deformada das contradicións é un atranco para a comprensión da cuestión nacional, como un problema que atinxe todos os aspectos da vida. Non se relacionan as mudanzas na economía ou o retroceso dos sectores produtivos (por exemplo na Galiza o agro-gandeiro, pesca, naval, etc.), co cultural e o lingüístico, nen co contexto exterior, nen co papel que se lle impón a cada país na cadea de valor. E que este papel está en función do grao de soberanía nacional e do conflito de intereses coas corporacións das potencias hexemónicas ou/e intermedias.

Continue reading

Ollo coa nova dereita

Neste intre, para alén de que os focos estean localizados nos conflitos armados, na desfeita ecolóxica e na violencia de xénero, todos eles temas sen dúbida moi graves, asistimos ao mesmo tempo e de xeito silandeiro a unha nova vaga de grandes transformacións económicas e sociais, coas que o capitalismo pretende superar a súa etapa senil. Entre elas, cabe destacar un aumento da explotación laboral, unha maior opresión das nacións dependentes, unha restrición dos dereitos democráticos, e un aumento da economía especulativa e delituosa a través de novas iniciativas.

Continue reading

A esquerda romántica

Dise que a política é unha profesión máis, con algúns sacrificios que estarán compensados polo prestixio social. Fano persoas que non cuestionan o modelo e que, como máximo, queren facerlle algunhas rectificacións. Hoxe, son a inmensa maioría dos que presumen de formar parte da clase política. Teñen garantido aparecer nos medios, e non son poucos os que o fan con aire de realizados. Tamén existe un sector que procura cambios sistémicos, que adica horas e esforzo á causa militante na base, dando máis do que recibe. Posibelmente nunca teña unha recompensa, aínda que, se realiza activismo no sindicato, no barrio ou nunha asociación, será recoñecida polas persoas coas que comparte loitas.

Continue reading

A globalización estanos afogando!

Segundo as estatísticas que ofrece o IGE encol da Multilocalización Empresarial na Galiza, das 1408 empresas con máis de 50 empregados/as que realizaban actividades no País, 323 tiñan a súa sede noutra comunidade autónoma. Ou sexa, un 23% do total. Aínda que o realmente significativo, ademais do seu peso na mediana e grande empresa, é que controlaban nada menos que o 34,1% da actividade económica (e polo tanto dos beneficios). Agora ben, pra termos unha idea máis achegada da incidencia do capital exterior, cómpre lembrar que hai moitas empresas con sede na nación galega que son propiedade de capital foráneo. Como exemplo diso temos dúas emblemáticas: Abanca e Pescanova.

Continue reading