Tagneoliberalismo

O bingo das criptomoedas

Hai medio mes, vendíase un ático en Tarragona por 40 bitcoins. O propietario puxo como condición que a transacción se fixese nesta criptomoeda. O valor era naquel intre equivalente a 550.000 euros. O bitcoin tiña multiplicado o seu valor en poucos meses, e comezou a cotizar no mercado de futuros da Bolsa de Chicago. Pasou pouco tempo, e cando algúns xa daban estas criptodivisas como un substituto das moedas oficiais con respaldo dos estados, o bitcoin encetou un acelerado descenso. Hoxe o valor daqueles 40 bitcoins sería 248.000 euros. O propietario perdeu máis da metade do que gañara. Isto é demostrativo do carácter especulativo das criptomoedas, de que se trata dun xogo de ruleta. Dependen da vontade dos grandes investidores/as e daqueles/as que teñen unha maior cantidade de bitcoins (dos que existe un número limitado). Asemade, as persoas e entidades creadoras destas moedas dixitais permanecen no anonimato.

Continue reading

Portugal, olladas contraditorias

Portugal produce na patronal e nos partidos sistémicos galegos, sexan da dereita ou socialdemócratas, unha actitude contraditoria. No económico, as relacións foron a máis nas últimas décadas. Tanto, que son os terceiros socios comerciais despois do resto do Estado español e Francia. Mesmo son un exemplo para os que buscan baixar salarios. No ámbito cultural e político, as relacións son mínimas, e por suposto moi inferiores ás que houbo durante décadas, especialmente durante o século XIX e principios do XX. Lembremos os Congresos Obreiros Galaico-Portugueses (1902-1903-1904), ou a presenza na Academia Galega de Teófilo Braga, que sería o primeiro presidente de Portugal despois da Revolución Republicana de 1910.

Continue reading

Poñelo todo ao servizo do negocio

Os dous puntos máis quentes do planeta son o Oriente Medio e a península Coreana. Sen esquecer que en calquera intre os conflitos do Donbass e do Pacífico Sur poidan sumarse a esta lista. En todos os casos, e para alén dos actores locais e rexionais, existe unha liorta entre as principais potencias. Por unha banda Estados Unidos e aliados que queren manter a hexemonía absoluta, conseguida coa caída da Unión Soviética. E por outra banda, Rusia e China, potencias rexionais e países que defenden a súa soberanía, que queren un mundo multipolar. Non se trata de cuestións de simple protagonismo político. O que está en disputa é o papel de cada país na economía mundial, co que isto implica en desenvolvemento, beneficios empresariais e creación de emprego.

Continue reading

A relación dialéctica entre reforma e revolución

O economista e comentarista político indiano (e marxista), Prabhat Patnaik realizaba unha reflexión de moito interese sobre reforma e revolución, nun recente artigo publicado no sitio web Resistir.info (http://resistir.info/patnaik/patnaik_27dez17.html). Ten interese porque trata axeitadamente e dun modo sinxelo, cal debe ser a relación entre as loitas por reformas coa estratexia revolucionaria. E para alén de coincidirmos ou non coas valoracións que fai sobre Syriza e o PC de Grecia, ou sobre aspectos concretos da situación na India, coido que define axeitadamente como debe ser esta relación para avanzar cara a ruptura, e conquistar transformacións económicas, sociais e democráticas.

Continue reading

Medra a desigualdade e as pensións están en perigo

Gobernantes, partidos e sindicatos fixeron valoracións do ano que pasou, e deron a coñecer as súas prioridades para o 2018. Nun informe do gabinete económico da CIG, en referencia á evolución das condicións da clase traballadora na Galiza, conclúese que: “medra a precariedade laboral, diminúe o poder adquisitivo e aumenta a desigualdade”. É unha valoración que contrasta radicalmente co optimismo do Presidente da Xunta de Galiza quen destacaba, días antes, o crecemento da economía e das exportacións galegas, as cifras excepcionais de turistas e o retroceso do desemprego.

Continue reading

Irán e as súas contradicións

As protestas en Irán poñen ao descuberto as contradicións sociais do modelo iraniano, que combina unha postura antiimperialista con teocracia e políticas neoliberais. Fica en evidencia que, pra conseguir a complicidade social, é fundamental que a distribución dos custos internos e das melloras económicas, se realicen con criterios de xustiza. Non é o caso do actual Governo, que alentou as privatizacións, dando folgos á desigualdade social, malia manter actitudes máis tolerantes no aspecto relixioso, e practicar unha política exterior solidaria cos governos antiimperialistas da rexión.

Continue reading

Cataluña como escusa

Todos os partidos do arco parlamentar criticaron o discurso de fin de ano do Presidente da Xunta Núñez Feijóo, que destacou polo seu esaxerado optimismo no económico e polo ataque a Cataluña. Sen dúbida esta mensaxe era esperada polos sectores máis reaccionarios da sociedade galega, e recolleu unha morea de aplausos na España profunda. Semella que a súa perspectiva estivese condicionada por ter un papel en Madrid, que ofrecer alternativas pra Galiza. Por exemplo, contra alta taxa de desemprego, a emigración da mocidade, os baixos salarios e a precariedade, o reto das pensións e da dependencia, a desfeita do rural e os atrancos do sector pesqueiro, etc. E como síntese de todas estas eivas e atrancos: a caída demográfica constante.

Continue reading