Tagmacron

A Unión Europea e as súas contradicións

As dúas cabezas da Unión Europea andan revoltas. Alemaña, que é a maior economía da UE, xa que ten un PIB de nada menos que 3,263 mil millóns de euros en 2017 (3,934 PPA 2016), conseguiu, despois de moitos atrancos, formar un governo favorábel aos intereses do capital. Mais faino sacrificando o bipartidismo sistémico, que tanto axudou á dar aires de pluralidade a unha democracia formal. O novo governo de Merkel é máis feble que o anterior.

Continue reading

Orde de prioridades: a abstención ou a base do PP?

Cando se afirma que o PP é maioritario na Galiza, pártese dunha visión da realidade socio-política restrinxida exclusivamente aos resultados electorais. Esta valoración ignora a abstención e os/as novos votantes. Tamén obvia o feito de que a abstención comprende persoas que o son de xeito permanente e outras que, segundo a conxuntura, deixan de participar. Por exemplo, porque se senten defraudadas polo partido ao que votaban, ou non se ven representadas por ningún dos existentes. E esta actitude de afastamento da política institucional afecta hoxe, por distintas razóns, tanto á dereita, como aos social-liberais, socialdemócratas e nacionalistas. Falamos dunha porcentaxe significativa do censo electoral, aínda que varía segundo o tipo de elección e a conxuntura socio-política.

Continue reading

Ollo coa nova dereita

Neste intre, para alén de que os focos estean localizados nos conflitos armados, na desfeita ecolóxica e na violencia de xénero, todos eles temas sen dúbida moi graves, asistimos ao mesmo tempo e de xeito silandeiro a unha nova vaga de grandes transformacións económicas e sociais, coas que o capitalismo pretende superar a súa etapa senil. Entre elas, cabe destacar un aumento da explotación laboral, unha maior opresión das nacións dependentes, unha restrición dos dereitos democráticos, e un aumento da economía especulativa e delituosa a través de novas iniciativas.

Continue reading

Nova contra-reforma laboral á vista

O pasado venres, Emmanuel Macron, presidente de Francia, asinou varios decretos de reforma laboral que non foron debatidos na Asemblea Nacional, xa que previamente esta outorgoulle esa facultade. Trátase de cambios que terán unha inmediata e profunda repercusión en Francia, e a medio prazo no conxunto da Unión Europea e en todo o mundo. Son un paso máis nun escenario construído á imaxe do gran capital transnacional, que hoxe ten un inmenso poder económico, mediático e político. Non se pode obviar, que estas reformas laborais regresivas están en sintonía coas realizadas antes no Estado español e coas que se acaban de aprobar en Brasil, a primeira potencia industrial de América Latina, coincidindo coa decisión de Temer de privatizar as principais empresas públicas.

Continue reading

Está superada a crise?

A Unión Europea dá por superada a crise logo dunha década, tendo exclusivamente en consideración a macroeconomía, e ignorando as moitas incertezas do momento e para o futuro. Ou sexa, Bruxelas está satisfeita porque o PIB é superior ao de hai unha década, medra o consumo, as grandes empresas gañan máis ca nunca e existe estabilidade financeira. Todo vai ás mil marabillas. Pouco importa que Grecia continúe fundida na miseria, que o crecemento do PIB sexa mínimo, que aumenten as desigualdades sociais e territoriais, e que os ecosistemas non deixen de se deteriorar. Aparentemente tampouco lle dan valor a que triunfase o Brexit no Reino Unido, que o referendo catalán cuestione o modelo no Estado español, ou que Trump xogue todos os días cun novo conflito militar, e que Libia, Siria, Afganistán, Iemen, Iraq, e tantos outros países estean desfeitos polo intervencionismo imperialista. Estas son cousas sen importancia para os líderes da Unión, ou cando menos que o povo debe ignorar.

Continue reading

A maioría sistémica está garantida en Francia

Todo parece indicar que nas vindeiras eleccións lexislativas na Francia, para alén dos resultados concretos que acaden as siglas do grupo que apoiou a Emmanuel Macron para a presidencia, este vai ter garantido o apoio ao seu programa durante o mandato. Ate agora, foi quen de arrastrar boa parte do Partido Socialista e personalidades da dereita. E con seguridade, tecerá sen moita dificultade acordos con ducias de políticos locais que teñen garantida a elección no seu distrito á marxe da marca política coa que se presenten.

Continue reading

Gañou Macron. E agora que?

A inxerencia dos mandadores da Unión Europea nas eleccións francesas, premendo sobre o electorado, dramatizando as consecuencias de que se optase por unha opción non globalizadora, amosa as debilidades do proxecto, mesmo se Macron foi elixido presidente. Máxime cando non se pode ignorar que un tercio do electorado se abstivo ou votou nulo ou branco. Ademais, as enquisas destacan que o 61% manifesta que non apoiará a Macron nas eleccións parlamentares de xuño, xa que non comparten o seu programa ou desconfían del. Isto pon en evidencia que o medo á Fronte Nacional, que é lóxico que exista en relación a algúns dereitos básicos, mais que foi sobredimensionado polos medios e os partidos sistémicos, condicionou o voto dunha parte moi importante dos/as cidadáns. Unha segunda volta confrontando a Macron con Le Pen era o mellor escenario para as clases hexemónicas, xa que cunha alternativa como Melénchon os resultados terían sido outros.

Continue reading