Categorysociedade

Vidas hipotecadas

Unha das cargas máis pesada e inxusta, que afecta especialmente ás mulleres das clases populares, é aquela relacionada co coidado das persoas maiores. É unha tarefa solidaria que en moitos casos hipoteca anos de vida, xa que significa sacrificar moitas horas de lecer ou as necesarias para as relacións sociais e sentimentais. Sei que hai casos nos que está actividade recae nos homes, mais resulta evidente que son unha minoría (entre un 16% e 20%). A atención das persoas maiores ou con algún tipo de discapacidade recae sobre todo nas fillas, nais e esposas, nas mulleres.

Continue reading

O trato da dependencia é só a punta do iceberg

Sen dúbida algunha, un dos grandes problemas das sociedades “avanzadas” é o das persoas maiores e dependentes. Unha responsabilidade que no noso país recae en boa medida na familia, e sobre todo nas mulleres. E isto significa en moitos casos unha hipoteca por anos, tanto do tempo de lecer como daquel necesario para manter relacións con persoas da súa mesma idade ou co resto da familia. Semella unha sobrecarga inxusta, ligada a situacións de idade, enfermidade, incapacidade e aos recursos económicos que posúan os/as directamente afectados e a familia. Na práctica, castíganse dobremente as clases populares.

Continue reading

Despois dos salarios tócalle ás pensións

A Ministra de Emprego e Seguridade Social Fátima Báñez propón que o período de tempo pra o cálculo das pensións de xubilación atinxa toda a vida laboral, e que o/a afectado/a elixa aqueles anos que o beneficien. O período sobre o que se calculan hoxe, é de 21 anos. No 2022 aumentará a 25. Semella unha proposta positiva, máxime cando hai tanta precariedade e déronse tantos despedimentos de persoas de máis de 50 anos. Mais ten trampa, e beneficiará a unha minoría, xa que deberán ter máis de 38 anos cotizados, e só poderán seleccionar cinco. Ademais, non se pode ignorar que as pensións aumentaron un 0,25% cando a inflación o fixo en 1,6% no ano 2016 e 1,2% no 2017. Dende o ano 2013, perderon 3,5 puntos de capacidade adquisitiva.

Continue reading

Medra a desigualdade e as pensións están en perigo

Gobernantes, partidos e sindicatos fixeron valoracións do ano que pasou, e deron a coñecer as súas prioridades para o 2018. Nun informe do gabinete económico da CIG, en referencia á evolución das condicións da clase traballadora na Galiza, conclúese que: “medra a precariedade laboral, diminúe o poder adquisitivo e aumenta a desigualdade”. É unha valoración que contrasta radicalmente co optimismo do Presidente da Xunta de Galiza quen destacaba, días antes, o crecemento da economía e das exportacións galegas, as cifras excepcionais de turistas e o retroceso do desemprego.

Continue reading

Sangue e bágoas, dignidade e rebeldía na loita contra os foros

Hai agora 110 anos, o 5 de xaneiro de 1908, constituíuse o Directorio Antiforista de Teis. Abríase deste xeito unha nova etapa, máis organizada e menos espontánea, na loita das xentes do rural contra os foros. Estes afogaban o desenvolvemento agrario e da sociedade galega en xeral. A xeneralización dos foros como contrato agrario deuse na Galiza dende a Idade Media, e converteuse en hexemónico entre os labregos e labregas. O pagamento das rendas facíase en especie e en diñeiro, sendo maioritaria a primeira forma (98,3%). Ate a desamortización de 1836, as institucións relixiosas eran as maiores outorgantes de foros. Despois, a maioría deles pasarían a mans de pequenos rendeiros urbanos, aínda que eran os grandes propietarios os que controlaban o rural, os caciques, grazas ao seu peso político e relacións coas estruturas de poder.

Continue reading

A xustiza en mans de “seres superiores”?

Resulta evidente que o poder económico é o determinante. A Bolsa condiciona máis o poder executivo e lexislativo que as mobilizacións e os votos das clases populares. A primeira vota cada día, o povo só de cando en vez. Na loita de clases vai gañando o capital. Daquela que só se produzan algúns avances progresistas nuns poucos temas sociais, como nos dereitos individuais e de xénero. A cuestión é, se nestes casos, pesa máis a xustiza ou o feito de que non afectan a taxa de lucro, e se pretenden utilizar para fragmentar a oposición ao sistema? Se cadra é por ambas as razóns. Iso non lle resta valor e importancia a estes avances en aspectos inxustamente relegados ou non recoñecidos. Mais o que realmente chama a atención nesta etapa, ademais do aumento da explotación capitalista, é o crecemento da desigualdade entre clases e territorios, e como medrou a opresión nacional, ben sexa esmagando dereitos soberanos ou non recoñecéndoos. Outro tanto se pode dicir da acelerada destrución da maior parte do mundo rural, aquel tradicionalmente ligado á produción local, como consecuencia da globalización.

Continue reading

Construír o cambio no imaxinario colectivo

A metade de todas as mobilizacións que se realizan na Galiza, e as máis numerosas en asistencia, teñen unha relación directa co mundo do traballo. Son a primeira preocupación para as clases populares, aínda que despois perda dimensión nos medios, e nos programas dos partidos políticos, mesmo os de esquerda, a diferenza de hai algunhas décadas. É unha consecuencia máis da caída do “socialismo real” e da hexemonía da globalización neoliberal, do capitalismo. Daquela que unha gran parte da clase traballadora, desempregada e precarizada, e con salarios ínfimos, que no esencial realiza traballos manuais, non milite politicamente, e opte pola abstención nos procesos electorais, en prexuízo das forzas antisistémicas.

Continue reading